وقتی عمری کنار برکه آرزوهایم فقط قورباغه ای بودم که همه شب یک آواز شب آلود کهنه سر می داد.
در اندیشه پوچ رسیدن در برکه پرید. دیگر دیده نشد و برکه آرام و عاری از هرگونه آوای تکراری با مضمون خود در چله ی قورباغه خفته است.
والریانا
RSS
